K's Choice - Echo Mountain

Na een rustperiode van 8 jaar kwam K's Choice weer helemaal terug met hun album Echo Mountain. Hoewel de cd alweer bijna 2 jaar oud is wil ik hem toch graag nog bespreken.

CD1
1. "Come Live The Life"
2. "Let It Grow"
3. "Echo Mountain"
4. "When I Lay Beside You"
5. "Perfect"
6. "I Will Carry You"
7. "If This Isn’t Right"

CD2
1. "Say a Prayer"
2. "These Are The Thoughts"
3. "16"
4. "Killing Dragons"
5. "America"
6. "Along For The Ride"
7. "How Simple It Can Be"

Hier verkrijgbaar: http://www.freerecordshop.be/muziek/echo-mountain-k-s-choice-0886976552527


K’s Choice bestaat voornamelijk uit broer en zus Gert en Sarah Bettens, de motoren van de band. Toen zij besloten een rustpauze in te lassen om hun individuele paden te volgen, wistten zij waarschijnlijk ook niet dat het zo lang zou duren. Hoe dan ook, met Echo Mountain lieten zij zien dat ze nog helemaal niet klaar zijn met hun samenwerking. Echo Mountain is expres opgedeeld in twee cd's van zeven nummers, waarbij de eerste rockt en de ander meer intiem klinkt.

Het eerste album trapt af met 'Come Live the Life', wat een lange opbouw kent vol schoonheid en emotie. Langzaam maar zeker bouwt het nummer op tot een klassiek staaltje alternatieve rock.

Opvolger 'Let it Grow' is minstens net zo briljant. een goede gitaarriff wordt gecombineerd door wat melancholische teksten over het vinden en verliezen van liefde.

Titelnummer 'Echo Mountain' is wederom een knap staaltje alternatieve rock dat doet denken aan de vroege Fleetwood Mac of Kings of Leon. Met 'When I Lay Beside You' neemt K's Choice het gas een beetje terug, een hartverwarmend nummer waarbij Sarah's stem heel mooi uitkomt. Sowieso kan Sarah zelfs de meest barre muziek mooi maken. Verder op de cd horen we het optimistische rocknummer 'I Will Carry You', gevolgd door het wat folky 'If This Isn't Right', wat muzikaal een vrolijk nummer lijkt te zijn, maar tekstueel gaat over een mogelijke relatiebreuk.

De tweede cd is meer uitgekleed en intiem, Opener 'Say A Prayer' is de belichaming van de tweede cd, wat wordt aangevuld door het prachtige 'These are the Thoughts', het folky '16' en het opbouwende 'Killing Dragons', wat een prachtige melodie en betoverende harmonieën met zich meebrengt, om nog maar te zwijgen over de ongelooflijk mooie tekst.

K's Choice heeft met Echo Mountain een geweldig comebackalbum geproduceerd die vrij recent opvolging heeft gekend van Little Echo, een volledig akoestisch album vol met mooie in een nieuw jasje gestoken oude nummers, maar ook enkele covers en nieuw materiaal.

Lindsay - De Sleutel van mijn Hart

Na enkele posts over rock en zelfs metalartiesten is het tijd om een 180 gradendraai te maken naar een heel ander genre: de schlagermuziek van Lindsay.

1. "Als jij me kust (dan is het zomer)"
2. "1000 keer aan jou gedacht"
3. "Ik weet nog wat ik zei"
4. "Morgen wordt het beter"
5. "Ik schenk jou een ster"
6. "De zevende hemel"
7. "Nothing’s gonna change my love for you" (duet met Glenn Medeiros)
8. "Eeuwig"
9. "Hou me vast"
10. "Jij alleen" (duet met Christoff)
11. "De sleutel van mijn hart"
12. "Stap voor stap" (duet met André Jr. Hazes)
13. "Ondersteboven"
14. "Nooit meer kwijt"

Hier verkrijgbaar: http://www.freerecordshop.be/muziek/de-sleutel-van-mijn-hart-lindsay-0602527864143

Lindsay stond in 1996 al in de hitlijsten samen met haar toen nog bekendere broer Christoff met de single 'We Nemen Elkaar Zoals We Zijn'. Maar met haar 2 vorige albums, “De Mooiste Dag” en “100%”, kroop Lindsay resoluut uit de schaduw van haar grote broer en vestigde ze zich stevig in het kransje van Vlaanderens favoriete artiesten. Haar laatste album is getiteld De Sleutel van Mijn Hart en ligt sinds oktober 2011 in de winkels.

Ik zal een paar nummers van de plaat uitlichten, te beginnen bij 'Als jij me kust (dan is het zomer)', die eerder als single uitgebracht is. Het is een sfeervol up-tempo nummer met een herkendbare melodie. Het geeft een goed beeld van de rest van het album, veel warmte en liefde.

'Ik weet nog wat ik zei' is een echt feestnummer, wat het de afgelopen Carnaval ongetwijfeld goed heeft gedaan (ik heb hem veelvuldig langs horen komen in ieder geval) en het ook goed zal doen op schlagerfestivals.

Op een album over liefde en warmte mag een liefdesliedje natuurlijk niet ontbreken. 'Ik schenk jou een ster' is zo'n liefdesliedje wat aangeeft dat je graag het onmogelijke zou doen voor iemand waar je van houdt.

'Hou me stevig vast' gaat over de liefde die je voelt voor vrienden. Voor vrienden klaarstaan in nood is net zo mooi als de liefde die voelt voor een geliefde.

Albumafsluiter 'Nooit meer kwijt' raakt een gevoelige snaar. Het is een prachtige ballade over het verlies van iemand die je nauw aan het hart ligt. Zelfs al zijn ze uit ons leven, dan nog zijn ze bij ons is de prachtige boodschap van dit nummer.

Schlagermuziek is echt een genre wat je moet bekoren en als dat het doet dan is dit een zeer geslaagd album. Het is allemaal niet bijster origineel, maar Lindsay's stem en enthousiasme maken een hoop goed. Op De Sleutel van Mijn Hart laat ze wederom horen dat zij bij de beste schlagerartiesten van België gerekend dient te worden.

The Hickey Underworld - I'm Under the House, I'm Dying

The Hickey Underworld is een band afkomstig uit Antwerpen die rock met stevige invloeden van metal speelt. De groep bestaat uit Younes Faltakh (zang/gitaar), Jonas Govaerts (gitaar), Georgios Tsakiridis (bas) en Jimmy Wouters (drums). We gaan dus richting de hardere segmenten die de muziek rijk is, met hun nieuwste cd 'I'm Under the House, I'm Dying'.

Tracklist
1. "Untitled"
2. "Whistling"
3. "Year of the Rat"
4. "Thierry"
5. "The Frog"
6. "Cold Embrace"
7. "Martian's Cave"
8. "Overfiend"
9. "Pure Hearts in Mud"
10. "Space Barrio"
11. "I'm Under the House, I'm Dying"


 

Hier verkrijgbaar: http://www.freerecordshop.be/muziek/i-m-under-the-house-i-m-the-hickey-underworld-5414939203220

Volgens eigen zeggen is het vervolg op hun titelloze debuutalbum sensueler, vrouwelijker en zachter. Nou is dat niet helemaal het geval, het album staat bol van de harde nummers met prachtige schreeuw/zang, maar The Hickey Underworld lijkt inderdaad iets minder heftig op hun tweede album. Er is plaats voor wat melodie en fraaiheid, rauwe fraaiheid welteverstaan.

'Untitled' (een referentie naar hun titelloze debuutalbum?) is het eerste nummer en begint rustig. Ten tijde van het refrein is de band echter weer op volle sterkte, inclusief zang van zanger Younes Falktah. Wellicht symbolisch aan het schrijfproces van de band? De nummers worden akoestisch geschreven en zo langzaam uitgebouwd tot de muren van lawaai die het uiteindelijk zijn.

'Whistling' brengt het herkenbare geluid weer terug, harde drums, harde gitaren en een harde breakdown waar je flink op los kunt gaan. 'Year of the Rat' is dan weer heel anders, heel groovy met een melodieuze baslijn. 'Thierry' is een persoonlijk hoogtepunt van het album, wat een nummer. Het meest vreemde nummer van het album is 'Cold Embrace', waarin we zelfs Oosterse fluiten horen. Opvolger 'Martian's Cave' is dan weer behoorlijk jazzy, met polyritmische gitaren en drums.

Titelsong van de plaat, 'I'm under the House, I'm Dying' laat horen waar The Hickey Underground voor staat. Onmogelijk om een genre op te plakken, gewoon het doen van hun eigen ding. Zo is de cd aan de ene kant een omslag met "rustigere" nummers, maar hierdoor komen de herkenbare hardere nummers des te harder aan. De band is niet bang om te experimenteren en levert met 'I'm Under the House, I'm Dying' een prachtplaat af.

The Me in You - Forgotten Clothes

The Me in You is de nieuwste Belgische popsensatie. De groep ontstond in 2009 en volgens eigen zeggen maken zij Hagelande pop, wat gekenmerkt wordt door akoestische gitaarmuziek. Hun geweldige debuutalbum ligt sinds 10 februari in de winkels.

1. "Girl in Armour"
2. "Plastik"
3. "Broken Holiday"
4. "Seven Ups and Downs"
5. "Low Battery"
6. "London to New York"
7. "All Day Long"
8. "Shark Song"
9. "Hands Unfolded"
10. "Sober"





Hier te verkrijgen: http://www.freerecordshop.be/muziek/forgotten-clothes-the-me-in-you-5099932719222

'Forgotten Clothes' staat bol van de melancholie en tristesse. Nummers die de tijd nemen om je beet te pakken en emotioneel uit te putten tot op het bot. Alle nummers zijn zorgvuldig opgebouwd en bevatten af en toe de aloude trucjes, maar worden nooit clichématig of onauthentiek.

Nee onauthentiek is het zeker niet, de nummers zijn echt, of misschien beter gezegd: de nummers 'zijn'. Het is een beleving die moeilijk te beschrijven is, die je eigenlijk zelf moet meemaken door te luisteren. Luister naar het mooie piano-arrangement van 'Broken Holiday', het prachtige gitaarlijntje in 'Low Battery' of het wonderschone samenspel in 'Shark Song'.Ook al is het tekstueel af en toe ongrijpbaar, The Me in You heeft met 'Forgotten Clothes' een monsterlijk goede plaat afgeleverd.

Milow - North and South

Na een paar dagen afwezigheid is het weer tijd voor een post. Ditmaal ga ik het hebben over de cd North and South van Milow. Dit vierde album van de Vlaamse muzikant laat een iets ander geluid horen dan zijn voorgangers. Er bevinden zich veel elektronische geluiden in de nummers, waarvan de basis elementen nog wel echt Milow zijn. Herkenbare singer-songwriter muziek dat aangenaam wegluistert.





1. "Son"
2. "She Might She Might"
3. "You And Me (In My Pocket)"
4. "Little In The Middle"
5. "Building Bridges"
6. "Never Gonna Stop"
7. "Rambo"
8. "California Rain"
9. "Move To Town"
10. "The Kingdom"
11. "KGB"





Hier te verkrijgen: http://www.freerecordshop.be/muziek/north-and-south-milow-0602527668550

Op plaatopener 'Son' is direct dat andere geluid te horen, electrogeluiden klinken uit de speakers. Zeker geen verkeerd nummer. Het overlijden van zijn vader vlak na het uitbrengen van zijn derde album 'Milow' is een grote inspiratiebron voor dit album en dat hoor je in verschillende nummers terug. In 'She Might She Might' vraagt hij zich af of hij de ware heeft gevonden. Dit nummer kent niet de meest indrukwekkende teksten, een euvel waar Milow vaker last van heeft. 'You and Me (In My Pocket)' is één van de betere nummers van het album en een logische keus geweest als eerste single. 'Little in the Middle' is een mooi uptempo nummer, dat ook is uitgekomen als single. 'Building Bridges' en 'Never Gonna Stop' lopen mooi in elkaar over en zijn wat rustiger en emotioneler, terwijl opvolgers 'Rambo' en 'California Rain' weer bol staan van de clichématige teksten. Dit wordt echter nooit irritant en kan Milow goed hebben. 'Move to Town' lijkt zo afkomstig van één van Milows eerdere platen. Op het eind doet Milow het weer rustig aan met 'KGB', duidelijk geïnspireerd door zijn overleden vader. In dit ontroerende nummer geeft Milow aan dat zijn vader altijd een held voor hem is geweest.

Met 'North and South' bevestigt Milow zijn status die hij heeft verkregen met 'Milow' nog eens. Hij is een topartiest en zal voorlopig nog niet uitgestegen zijn.

School is Cool - Entropology



School is Cool is een baroque-popband die in 2009 is opgericht. Sinds de band in 2010 Humo's Rock Rally won is het hard gegaan. In de zomer speelde School is Cool op een groot aantal festivals, waaronder Genk On Stage, Cirque@taque, Boomtown, Dranouter, Marktrock, Maanrock en Pukkelpop, wat hen zeer positieve recensies opleverde. Op 15 oktober 2011 is hun debuutalbum Entropology uitgebracht, een conceptplaat rond destructie, het einde van de wereld, chaos en entropie.

1. "The World is Gonna End Tonight"
2. "Car, Backseat, Parking Lot"
3. "In Want of Something"
4. "O Delusions"
5. "The Road to Rome"
6. "Interlude"
7. "Dawn, and a Newly Hatched Damselfly"
8. "On the Beach of Hanalei"
9. "Algorithms"
10. "Trouble in the Engine Room"
11. "New Kids in Town"
12. "Interlude"
13. "The Underside"
14. "Car, Backseat, Parking Lot (Reprise)"
15. "Warpaint"
16. "Entropology"


Hier te koop: http://www.freerecordshop.be/muziek/entropology-school-is-cool-8715440005714

Het album bestaat uit ruwweg drie delen, die opgedeeld zijn door de twee 'Interlude'-tracks. Het album opent met het aanstekelijke 'The World is Gonna End Tonight'. Catchy indiepop zoals het bedoeld is. Maar dat dit pas het begin is, horen we in de volgende twee nummers. Met name 'In want of Something' laat hitpotentie horen. Dit is een klapper die iedereen zou moeten horen en die het geweldig kan doen op de zomerfestivals. De neiging om mee te dansen en te zingen is vrijwel niet te onderdrukken.

'O Delusions' laat een ander geluid horen. Een heerlijk folky nummer wat rustig begint en zich goed uitbouwt. Zo staat het album vol van nummers die dansbare indiepop laten horen met hier en daar wat folkinvloeden. Het festivalpubliek wacht met smart op deze jonge band en dat is niet meer dan terecht. School is Cool is een geweldige, frisse band met een eigen geluid waar we hopelijk nog veel meer van gaan horen. Entropology smaakt in ieder geval naar meer. Kijk hieronder ook eens naar de geniale clip van 'Warpaint'.

dEUS - Keep You Close

De band dEUS is een rock- en indieband afkomstig uit Antwerpen. De groep werd opgericht in 1989, kende sindsdien vele bezettingswisselingen en bestaat anno 2007 uit Tom Barman (zang en gitaar), Klaas Janzoons (toetsen en viool), Stephane Misseghers (drums), Alan Gevaert (basgitaar) en Mauro Pawlowski (gitaar). Hun nieuwste album is genaamd Keep You Close.

1. "Keep You Close"
2. "The Final Blast"
3. "Dark Sets In"
4. "Twice"
5. "Ghosts"
6. "Constant Now"
7. "The End of Romance"
8. "Second Nature"
9. "Easy"



Hier te koop: http://www.freerecordshop.be/muziek/keep-you-close-deus-5414939147425

Sinds de groep alweer een aardig tijdje dezelfde samenstelling kent is de muziek minder chaotisch. Er wordt minder geëxperimenteerd wat betreft muziekstijlen. Sommigen zien die als negatief, maar gezegd dient te worden dat de muziek hierdoor over het algemeen consistenter is geworden. Keep You Close is wellicht nog wel het meest consistente album tot nu toe.

Het sleutelwoord van dit album is atmosfeer. De nummers zijn in essentie recht voor z'n raap rock nummers, maar er is een heleboel aandacht gegaan naar de muzikale structuur en de verschillende geluidslagen. De gitaren geven voor het grootste gedeelte accenten aan in plaats van duidelijke lijntjes, wat er in combinatie met de strakke bas- en drumlijnen voor zorgt dat het geheel een groovy feel krijgt. De daaraan toegevoegde blazers, piano en viool geven de tracks een orkestrale uitstraling, al wordt dit soms begraven onder het lawaai. Opener en titelnummer 'Keep You Close' is bijvoorbeeld heel anders dan de groep ooit heeft gedaan, maar heeft wel het herkenbare dEUS-gevoel. Het lijkt heel rustig en introvert, maar ondertussen stuwt de ritmesectie het nummer voorwaarts tot het helemaal opblaast op het eind. Een zeer waardig beginnummer. Het beste nummer van de plaat is misschien wel 'The End of Romance'. Het start rustig en minimalistisch, maar ontpopt zich tot één van de beste popnummers die dEUS ooit gemaakt heeft.

Zoals elk dEUS album is Keep You Close een album dat groeit telkens als je hem herluistert. Daarbij komt dat het album over lijkt te zijn voordat je het doorhebt, dus dat nodigt uit tot telkens weer opnieuw luisteren. Keep You Close is misschien niet het beste album van dEUS, maar zeker één van hun betere en één van de beste albums van 2011.